Boże Narodzenie. Wielka obietnica żydowskiego święta. (Część II)

Опубликовано в Publikacje

rogdestvo3

Przeczytaliśmy już miejsce w Biblii, które w pełni potwierdza rozumienie Kolosan 2:16. Faktycznie, zgodnie z tym wersetem, który wielu interpretuje nieprawidłowo, nie możemy być osądzeni ani za to, że obchodzimy święta, ani za to że ich nie obchodzimy. Dodatkowo, chrześcijanie, dla których bardzo ważne są święta chrześcijańskie, jakby nie zauważają, że tutaj oprócz soboty czy nowiu, powiedziane jest: „z powodu święta (jakiegokolwiek święta)”.

Możemy na przykład świętować tylko Biblijne święta. A do świąt Biblijnych nie zalicza się ani jedno chrześcijańskie święto. I jeśli ktoś nie świętuje żadnego chrześcijańskiego święta, nikt nie ma prawa go za to osądzać. Kościoły mają prawa świętować tylko swoje chrześcijańskie święta, i nie świętować ani jednego Biblijnego.

Izajasza 66:23 „I będzie tak, że w każdy nów i w każdy szabat przychodzić będzie każdy człowiek, aby mi oddać pokłon - mówi Pan”.

Jest tu mowa o świętach w ogóle – i będą świętować z miesiąca na miesiąc, każdy nów, każdy szabat będą oddawać pokłon Panu. To bardzo interesujące.

W Księdze proroka Zachariasza 14:16-19 jest powiedziane, że kiedy Pan ostatecznie zakróluje na ziemi, to wszystkie narody będą musiały obchodzić święto Sukkot ( Namiotów). A naród, który nie zechce świętować, będzie podlegać przekleństwu.

My nie żyjemy w tym czasie, ale taki czas nadejdzie! Nastanie czas, kiedy Bóg odnowi jako przykazanie, świętowanie przynajmniej niektórych z Biblijnych świąt. Jeśli wierzymy Biblii, będziemy musieli to przyjąć. Nauczmy się na razie  obchodzić te święta nie jako przykazanie, a jako błogosławieństwo.

Kolosan 2:17: „Wszystko to są tylko cienie rzeczy przyszłych; rzeczywistością natomiast jest Chrystus”.

O czym rzeczywiście mówi to miejsce w Biblii? Jeśli obchodzimy święta, to Mesjasz powinien być w centrum tych świąt, w centrum wszystkiego, co robimy. Powinien objawiać się w tych świętach! I obchodzenie świąt bez Mesjasza – to po prostu żałosny cień. Ale z Nim – to prawdziwy Boży triumf! To bardzo ważna kwestia.

A więc rozważyliśmy kluczowe miejsce na ten temat. Podejście do studiowania Słowa Bożego musi być poważne. Nie mamy prawa, mając jakieś swoje przekonania, wybierać tylko te miejsca z Biblii, które są „za” ten punkt widzenia, który jest już dla nas sformułowany. Konieczne jest rozważyć wszystkie miejsca w Biblii, dotyczące jakiegoś tematu. I tylko wtedy, gdy weźmiemy pod uwagę kompleks, stanie się jasne, co jest naprawdę mówi Biblia.

Doszliśmy do wniosku, że można świętować każde święta, które nie są sprzeczne z Biblią. Dlatego świętujemy Boże Narodzenie! W całej Biblii nie tylko nie ma przykazania, aby świętować narodzenie Chrystusa, ale nawet nie jest to w Piśmie Świętym wspomniane. Jednak Boże Narodzenie świętuje się jako święto narodzin Mesjasza. To dobre niebiblijne święto.

Boże Narodzenie – święto niebiblijne, ale oparte  na największym wydarzeniu w historii – poczęcia i narodzin Syna Bożego jako Syna Człowieczego. Zobaczmy, co mówi na ten temat Biblia.

Kilka lat temu w Minneapolis odwiedziliśmy jeden ze znanych amerykańskich Uniwersytetów  Biblijnych, który ma ponad 120 lat. Przeprowadziliśmy tam seminarium , a w jednym z głównych kościołów miasta przeprowadziliśmy konferencje na temat kwestii żydowskiej. Ponadto, miałem spotkanie z dziekanem uczelni, który zadał mi pytanie: „Czy możesz, biorąc tylko jedną z ksiąg Nowego Testamentu, pokazać mi ważność służby narodowi żydowskiemu?”

On oczekiwał, że wezmę list do Rzymian, albo Dzieje Apostolskie, ale powiedziałem: „Otwórzmy Ewangelię Łukasza. Pokażę panu znaczenie tej służby na przykładzie jednego tylko rozdziału tej księgi”.

Łukasza 1:1-4 "Skoro już wielu podjęło się sporządzenia opisu wydarzeń, które wśród nas się dokonały.

Czyli te wydarzenia w I wieku były znane pomiędzy wszystkimi wierzącymi w Mesjasza Jeszua. Tak więc Duch Święty od samego początku uważał te wydarzenia za bardzo ważne, aby wszyscy wierzący, ze wszystkich narodów, do których docierała Ewangelia, wiedzieli o nich od samego początku.

„…Jak nam to przekazali naoczni od samego początku świadkowie i słudzy Słowa,

– oczywiście, mowa jest tu przede wszystkim o 11 apostołach. –

… Postanowiłem i ja, który wszystko od początku przebadałem, dokładnie kolejno ci to opisać, dostojny Teofilu,…

– albo Theophil - "kochający Boga", –

Abyś upewnił się w prawdziwości nauki, jaką odebrałeś”.

Ewangelista Łukasz położył solidne podstawy tej  nauki, którą przyjął dostojny Teofil, w którą wierzył, którą  żył, w której był już ukorzeniony. Jednak z jakiegoś powodu, było bardzo ważne, napisać nawet takiemu wierzącemu i Bożemu słudze jak Teofil, to co dalej pisze Łukasz: „ …prawdziwość nauki, którą obrałeś”.

Łukasz opisuje, co wydarzyło się z kapłanem Zachariaszem, został wyznaczony w drodze losowania według porządku, do służby przed Bogiem w Świątyni. Wiecie, że Zachariasz – to w  przyszłości ojciec Jana Chrzciciela i wiecie o tej wielkiej nowinie, którą przyniósł mu Anioł Pański, ukazując się Zachariaszowi  po prawej stronie ołtarza.

rogdestvo4

Według tradycji prawosławnej, Jezus Chrystus urodził się sześć miesięcy po narodzinach Jana Chrzciciela. W jaki sposób określono datę urodzin Jana? Według legendy uważa się, że Anioł ukazał się Zachariaszowi i powiedział mu o narodzinach syna w Jom Kippur – w Dniu Odkupienia, który prawidłowo nazywa się  „Sądnym dniem”, chociaż Kippur znaczy „pokrycie grzechu”  albo „oczyszczenie”. Licząc w ten sposób, Jan był poczęty w październiku, urodził się po 9 miesiącach w lipcu, a po upływie pół roku w styczniu przyszedł na świat Pan Jezus Chrystus.

W rzeczywistości z tekstu Biblii jasno wynika, że Zachariasz nie był i nie mógł być najwyższym kapłanem. Był kapłanem z oddziału Abiasza, a takich oddziałów  było 24 i służba w Świątyni była rozdzielona pomiędzy tymi grupami kapłanów. W każdej grupie było wielu kapłanów i kiedy przychodziła kolej służby w Świątyni kolejnej grupy z szeregu, ciągnięto losy kto będzie odbywał służbę tym razem. Prawdopodobieństwo, że jakiś kapłan zostanie wylosowany do służby w Świątyni, było na przykład:  jeden lub dwa razy w jego życiu. Dlatego to wydarzenie było dla Zachariasza absolutnie wyjątkowe. Dodatkowo, jak wiemy, najwyższy kapłan, nie musiał ciągnąć  losu, aby wypełnić służbę w Świątyni.

Łuk. 1-9: „Że według zwyczaju urzędu kapłańskiego na niego padł los, by wejść do świątyni Pańskiej i złożyć ofiarę z kadzidła”.

Zachariasz miał złożyć ofiarę z kadzidła, na specjalnym złotym ołtarzu kadzidlanym , który znajdował się w Świątyni. I ukazał mu się Anioł „po prawej stronie ołtarza kadzidlanego”(Łuk.1:11). Ołtarz kadzidlany nie stał w miejscu Świętym Świętych, ale był przed zasłoną (Wyj. 30). Ogromny miedziany ołtarz, na którym składano ofiary, i z którego ściekała krew, wino i raz w roku woda, stał na zewnątrz Świątyni. A wewnątrz stał niewielki złoty ołtarz, gdzie spalano kadzidło na chwałę Boga jako widzialne uwielbienie dla Niego. Dlatego jest oczywiste, że nie był to Jom Kippur, a Zachariasz nie był najwyższym kapłanem.

Jasno więc z tego wynika, że cała ta bożonarodzeniowa – kalendarzowa tradycja nie tylko nie zgadza się z Biblią, ale jest całkowicie  sprzeczna z Nowym Testamentem. Dlaczego więc jest to wersja oficjalnie podawana wszystkim ludziom ? Ponieważ jest ogólnie wiadomo, że większość tych, którzy świętują Boże Narodzenie,  nie będzie niczego sprawdzać z Biblią. Ale między nami nie powinno tak być!  Wszystko co robimy, w co wierzymy, czego nauczamy, o czym świadczymy, musi mieć twarde, Biblijne podstawy.

Pierwszy i główny cel narodzin Chrystusa

Łuk. 1: 26-27: „A w szóstym miesiącu Bóg posłał anioła Gabriela do miasta galilejskiego, zwanego Nazaret, Do panny poślubionej mężowi, któremu było na imię Józef, z domu Dawidowego, a pannie było na imię Maria (Miriam)”.

Jak nazywała się mama Jeszuy?  W greckim tekście Ewangelii, jest napisane „Marijam”, a przetłumaczono już jak „Maria”. Nawet w greckim tekście jest żydowskie imię! „No dobrze, niech Józef będzie Josefem, Archanioł Gabriel niech zostanie Gabrielem, ale Maryji  Żydom nie oddamy!”. Wiecie, jednemu szczerze wierzącemu dowiedli, że Jezus Chrystus według ciała był Żydem i nazywał się Jeszua. Człowiek ten pogodził się z tym jakoś, zacisnął zęby i powiedział: „Ale naszego Piotra i Pawła wam nie oddamy!”

"I wszedłszy do niej, rzekł: Bądź pozdrowiona, łaską obdarzona, Pan z tobą, błogosławionaś ty między niewiastami.” W tłumaczeniu Biblii Tysiąclecia: „Anioł wszedł do Niej i rzekł: «Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą».

Tutaj jest napisane: „ łaską obdarzona” – czyli ta, która otrzymała łaskę, którą Bóg obdarzył łaską. Nikt z ludzi nie może nazywać się „pełnym łaski”, tylko Bóg. A tym słowem, którym Anioł nazwał Miriam, Duch Święty słowami apostoła Pawła nazywa nas wszystkich w liście do Efezjan. Czyli, to nie jest coś bardzo wyjątkowego, jak uważa wielu naszych  katolickich i prawosławnych braci.

Ef. 1:6: „Ku uwielbieniu chwalebnej łaski swojej, którą nas obdarzył w Umiłowanym”.

rogdestvo5

Jest tu użyte to samo słowo – obdarzeni łaską.

„Bądź pozdrowiona, łaską obdarzona, Pan z tobą(…)”

„Pan z tobą, błogosławionaś ty między niewiastami(…)”

– to jest unikalny wybór jednej kobiety w historii ludzkości, o której jeszcze w raju było proroctwo,–

Ale ona zatrwożyła się tym słowem i rozważała, co by mogło znaczyć to pozdrowienie. I rzekł jej anioł: Nie bój się, Mario, znalazłaś bowiem łaskę u Boga”.

– tutaj jest to samo słowo, które Anioł powiedział wcześniej.

„I oto poczniesz w łonie, i urodzisz syna, i nadasz mu imię Jezus”.

Kiedy Anioł pokazał się Józefowi, powiedział: „I nazwiesz Go imieniem Jezus, ponieważ On wybawi naród Swój od ich grzechów”.

Imię Jezus – to greckie tłumaczenia imienia Jeszua. Imię Jezus jest piękne! Można modlić się : „W imieniu Jezusa!”, można modlić się: „W imieniu Jeszua!”. Ale sens w sobie, ma tylko imię  „Jeszua”. Grecka forma takiego sensu nie ma. A „Jeszua” znaczy : Zbawienie, Zbawiciel, Bóg Zbawienia. Dlatego w Ewangelii Mateusza jest napisane: „Nazwiesz Go imieniem Jeszua”. Tutaj imię zabrzmiało jak Jeszua, a nie Jezus, ponieważ dalej było wyjaśnienie imienia: On wybawi Swój lud od ich grzechów. Amen.

Źródło: http://ieshua.org

Boże Narodzenie. Wielka obietnica żydowskiego święta (Część I)

Для комментирования зарегистрируйтесь через соцсети:

Добавить комментарий


Защитный код
Обновить



© kemokiev.org –  сайт Киевской еврейской мессианской общины 2000-2017
При использовании материалов сайта гиперссылка на kemokiev.org обязательна
Мнение редакции может не совпадать с мнением авторов