TANIEC DLA BOGA : SKĄD ? PO CO ? JAK TAŃCZYĆ ?

Опубликовано в Publikacje

14111579

Żydowskie mesjańskie wspólnoty lubią wysławiać Boga tańcem : radosnym i szybkim, cichym i spokojnym, we wspólnych korowodach i w osobistym uwielbieniu, z użyciem flag i szofarów …

Chwalenie Boga,  radowanie się, śpiewanie i taniec prze Panem – to normalny stan dla mesjańskich wierzących. Jaka jest istota i znaczenie tańca dla Boga?  Czy jest to czysto żydowska tradycja ? Czy taka forma uwielbienia jest do przyjęcia dla wierzących wszystkich denominacji ?

Proponujemy zagłębić się w ten temat i dowiedzieć się więcej o uwielbieniu tańcem! Zatem będziemy publikować fragmenty seminarium, które zostało przeprowadzone na letnim retreacie KEMO 2016, przez Aleksandra Bazia, lidera tanecznej grupy uwielbienia „LEHAIM” :

TANIEC W BIBLII :

Czego możemy się dowiedzieć na temat tańca w Biblii ? Jest kilka, znanych wszystkim epizodów, które wymienia się w pierwszej kolejności. Pierwszym jaskrawym przykładem, jest oczywiście taniec Miriam w Księdze Wyjścia 15:20, następnie wspomina się Dawida podczas wniesienia Arki Przymierza do Jerozolimy 2 Królewska 6:14-16 i Kronik . Ale czy w Biblii jest pokazany taniec tylko tych wielkich Bożych sług? Oczywiście nie. Jeszcze wiele miejsc i sytuacji  w Biblii, objawia nam ten aspekt wzajemnych relacji Boga z Izraelem.

Zaczniemy od początku i po kolei: Taniec został w nas wpisany przez Boga, jako sposób wyrażania siebie. Zwierzęta również tańczą, i w ich tańcach przejawiają się zarówno emocje, jak i cechy osobnicze.  Ale tylko człowiek, jako najwyższe Boże stworzenie, ukształtowane  na Jego obraz i podobieństwo, ma zdolność pełnego przekazywania uczuć i wyrażania duszy, a co ważniejsze ducha (u wierzących).  Nie bez powodu, wielu naukowców uważa taniec jako pierwszy  język i sposób przekazywania informacji u zarania ludzkości.

Taniec jest nierozłączny z muzyką i rytmem. W Księdze Rodzaju 4:21,  Jubal nazwany jest ojcem wszystkich grających, jako jeden spośród wielu innych „ojców” różnych talentów, a nawet profesji. Również obecnie widzimy, różnorodne talenty i zdolności  w każdym z nas, umieszczone w nas przez Boga i możemy rozwijać je na Bożą chwałę, albo (co jest smutniejsze) w przeciwnym kierunku.

Naukowcy zauważyli, że począwszy od około 5000 lat temu, motywy taneczne prawie całkowicie zniknęły z kamiennych pomników i ceramiki stołowej. Wyjaśniają ten fakt następująco  - ponieważ  był to czas formowania pierwszych państw i monarchii, zrozumiałe jest, że już nie taniec, ale królowie i ich urzędnicy organizowali i ukierunkowywali zbiorowe działania ludzi.

Jak widzimy taniec, został  poddany różnym deformacjom, w miarę upływu czasu i historii. I jest całkiem zrozumiałe, że nasze postrzeganie tańca, jego natury i przeznaczenia, może być nieprawidłowe, albo zniekształcone. Właśnie dlatego, bardziej niż kiedykolwiek, musimy zwrócić się do Słowa Bożego, żeby przywrócić tańcowi to pierwotne znaczenie i zrozumienie, zapisane w nas przez Boga.  

TANIEC W ŻYCIU NARODU IZRAELA

We współczesnych szkołach tańca uczą, żer tańce jakiegokolwiek narodu można podzielić na dwie kategorie: religijne (obrzędowe) i społeczne (zwykłe, codzienne). Ale jak wiadomo, to co ma zastosowanie dla wszystkich, nie zawsze odnosi się do Izraela. I tutaj ukryta jest pierwsza różnica, o której musimy pamiętać:

Społeczne czy codzienne życie Izraela, było nierozerwalnie związane z Bogiem Izraela. Codzienne życie narodu, z wydzielonymi dniami świąt, było  ściśle splecione z życiem religijnym - bez ramek i ograniczeń.

W ciągu 19 wieków Żydzi nie mieli własnego państwa, a w tych krajach, w których przyszło im żyć, byli praktycznie pozbawieni możliwości uprawy ziemi. Dlatego „tańce rolników” związane z codzienną pracą w polu i wspólnym wieczornym spędzaniem czasu,  są również nieobecne w tym okresie i zostały przywrócone wraz z utworzeniem państwa Izrael , otrzymując nazwę „hora” (zaczerpnięto z tańca rumuńskiego).

Wielu zna żydowskie powitanie „chag sameach” , które tłumaczy się jak „radosnego (wesołego) święta”.  Uczeni twierdzą, że hebrajskie słowo „chag” ,  które jest często tłomaczone jako „święto, festiwal, uroczystość”, w oryginale oznacza „święty taniec w kręgu, wykonywany wokół ołtarza w świątyni”. To pokazuje, że istota i natura świętowania i tańca, były ze sobą tak splecione, że kiedy Żydzi mówili o święcie, to ich pierwszą myślą było : „tańce w radosnym świętowaniu”.


TANIEC DLA BOGA : SKĄD ? PO CO ? JAK TAŃCZYĆ ? (Część 2)

Для комментирования зарегистрируйтесь через соцсети:

Добавить комментарий


Защитный код
Обновить



© kemokiev.org –  сайт Киевской еврейской мессианской общины 2000-2017
При использовании материалов сайта гиперссылка на kemokiev.org обязательна
Мнение редакции может не совпадать с мнением авторов