Boży szofar nie przestaje rozbrzmiewać dla nas i dziś!

Опубликовано в Słowo Rabina

shofar rosh haShana
Przypomnijmy sobie co oznajmiał Boży szofar podczas święta Jom Terua i Jom Kippur w przeszłości.

Jaki sens ma dla nas dzisiaj dźwięk szofaru? W Jom Terua ( święto trąb) dźwięk szofaru wzywał  Izraelitów do pokuty, przypominał im, o panowaniu Boga nad wszystkim narodami ziemi, ogłaszał koronację nowego Króla. I świętując teraz święto trąb (albo Rosz Hasza na  ), świętujemy intronizację  Jeszua – Króla królów, Który nas usynowił, podarował nam Swoje zwycięstwo.  Świętujemy zwycięstwo Jeszua w naszym życiu. Jom Kippur świętowany przez naród żydowski w przeszłości, niesie w sobie obraz, głębię i siłę Ofiary Króla królów – Jeszua.  Jom Kippur działa nie tylko podczas kalendarzowego święta, działa nadal  i każdego dnia mamy wszelkie powody do radości i świętowania cudu  naszego odkupienia.

Działanie Bożych świąt ma swoją kontynuacja także po zakończeniu świąt (Iz.66:22-23). Na dowód tego, Boży szofar nadal dla nas rozbrzmiewa. Głos szofaru – to głos Samego Boga, Który przyzywa nas, abyśmy odpowiedzieli na Jego wołanie, abyśmy poszli za Nim w „to nowe”, które On dla nas przygotował.  Co należy zrobić, żeby czas Bożego święta przedłużał się  i umacniał  w  naszym życiu i służbie? Nie zostawiajcie obranego tempa podążania za Bogiem.  Niech ta łaska i Boża siła nagromadzona podczas świąt, spowoduje w nas „szalomowy” wybuch łaski, rozbije twierdze uzależnień, przyzwyczajeń i strachu. Ważne jest również, aby pamiętać, że jednocześnie z mocą Bożych świąt, istnieje też siła codziennego zgiełku, trosk i nawyków. Siła Boża jest nam szczególnie potrzebna w naszej codzienności. (1 P.1:13). Aby siła Bożych świąt umacniała się w waszym życiu i w waszej służbie, wykorzystujcie przywilej Nowego Przymierza: każdego dnia odnawiajcie się, oczyszczajcie się, żeby wchodzić w Święte Świętych, do którego w przeszłości tylko jeden raz w roku mógł wchodzić najwyższy kapłan, a do którego dostęp otworzył nam Jeszua. Według przykładu danego od Boga, Który  7-go dnia tworzenia odpoczął od Swoich dzieł, zaczął szabatować i przebywa w wiecznym szabacie, mieszka w wiecznym  szabacie, -zachowujmy  szabat, który pozostaje dla  Izraela Bożego. (Hbr.4:9).  Nie bądźcie skupieni na pustych rzeczach, przeciwstawiajcie się marnościom, odzwyczajając się od cielesnych nawyków – wówczas Boże Święta rozkwitną, staną się wyraźniejsze i wyraźniejsze każdego tygodnia. Od każdego z nas zależy jakie przyzwyczajenie wybierze – to, które zakorzenia nas w codziennych troskach, czy to, które ukorzenia nas w Bogu.

Musimy być Bożymi Szofarami, wzywając ludzi do pokuty, do przyjęcia Jeszua jako swojego Króla i Pana. Czasami nasz osobisty szofar może okazać się zapchany, albo popękany. W takim wypadku musimy znaleźć przyczynę tego, przynieść owoc nawrócenia i kontynuować świętowanie z Bogiem Jego świąt. Miejcie prawidłowe spojrzenie na cuda, których Bóg dokonuje w naszej wspólnocie, w życiu ludzi, nie powinniśmy przyzwyczajać się do Bożych cudów. Takie odniesienie do Bożych cudów, zgubiło wielu Izraelitów na pustyni (przyzwyczaili się do manny, a w piątki do podwójnej porcji, do Bożej obecności, do prowadzenia przez Boga w słupie obłoku w dzień, i w słupie ognia w nocy, stali się legalistami łaski według własnego zrozumienia). Przyjmujcie przez wiarę łaskę i napełniajcie się nie tylko łaską z przeszłości i teraźniejszości, ale też łaską, która płynie do nas od Niebiańskiego Tronu z przyszłości, która jest obiecana w Słowie Bożym, przede wszystkim Żydom.

Bardzo ważne, abyśmy rozwijali w sobie zdolność do oddawania tego, co otrzymaliśmy od Boga. (Mt.13:12). Jeśli Bóg coś nam dał, ale zachowujemy to tylko dla siebie, to w rzeczywistości jesteśmy tymi,-którzy nie mają, ponieważ w końcowym rozrachunku tracimy to co posiadaliśmy. Ci, którzy mają – to tacy, którzy otrzymując coś od Boga, rozdają, dzielą się tym z innymi. Kiedy tak postępujemy, wówczas to, co otrzymaliśmy – pomnaża się, mamy możliwość wzrastać w Bogu i przyjmować od Niego więcej. Możemy (i powinniśmy) dzielić się Bożą miłością i radością, którą podarował nam Pan. Zgodnie z Nowym Testamentem jesteśmy wezwani, żeby się przeobrażać w obraz Jeszua (2 Kor.3:18); naśladować Go (Ef.5:1); kochać się wzajemnie (J.15:12); Jeszua pierwszy nas ukochał (1 J. 4:19), więc i my powinniśmy jako pierwsi okazać miłość tym, których Bóg przyprowadził i przyprowadza do naszych wspólnot i kościołów, dawać im Bożą miłość awansem, przyjąć tych ludzi jak naszych nowych przyjaciół (pomimo faktu, że jesteśmy dla nich wciąż nieco obcy), modlić się za nich jak o swoją rodzinę i bliskich – a wtedy ich serca będą stopniowo topnieć od Bożej miłości, z „obcych” staniemy się dla nich bliscy, a to pomoże im przyłączyć się  do  Bożej rodziny, utwierdzić się w niej i zacząć służyć innym.

Wykorzystajmy maksymalnie efektywnie to, co Bóg nam dał w czasie Biblijnych jesiennych świąt – dla nas samych, dla naszych wspólnot, i podejmijmy decyzję, aby działać odważnie.

Для комментирования зарегистрируйтесь через соцсети:

Добавить комментарий


Защитный код
Обновить



© kemokiev.org –  сайт Киевской еврейской мессианской общины 2000-2017
При использовании материалов сайта гиперссылка на kemokiev.org обязательна
Мнение редакции может не совпадать с мнением авторов