Nowoczesny judaizm i niemesjański judaizm I wieku – to różne religie

Опубликовано в Słowo Rabina

o vajnosti evreyskogo ponimaniya biblii

Nowoczesny judaizm, a nawet  niemesjański judaizm I wieku – to różne religie.  Postrzegać nowoczesny judaizmu jako identyczny do judaizmu pierwszego wieku – to tak, jakby uważać, że współczesny kościół dokładnie odzwierciedla styl życia, myślenia i posługi pierwszych wspólnot chrześcijańskich.

Nie wolno nam zapominać, że Dobra Nowina ma uniwersalny charakter. Ewangelia narodziła się w kulturze żydowskiej, ale od początku była skierowana do "wszystkich narodów". Dlatego samo przesłanie chrześcijańskie,  i społeczność, która niesie to przesłanie, nieodzownie musiała pokonać ograniczenia jednej kultury, aby Ewangelia mogła zostać przyjęta przez wszystkie narody. I być przyjęta nie jako czysto żydowski  fenomen kultury, ale jako Słowo Boga, które przemawia i  jest bliskie człowiekowi jakiejkolwiek kultury.

Właśnie uniwersalny charakter Dobrej Nowiny umożliwia jej prawidłowy przekaz  w języku jakiegokolwiek narodu, wykorzystując sposób myślenia każdej kultury. I tylko dlatego jest możliwe wypełnienie wielkiej misji  - "nauczania wszystkich narodów".

Wiemy, co się stało z Dobrą Nowiną, kiedy „dostosowano” ją do innych kultur i wraz z usunięciem z niej elementów kultury żydowskiej,  wyrzucono samą  treść – istotę  Ewangelii.

Nowy Testament - ostateczne objawienie dla wszystkich ludzi, po pierwsze dla Żydów.

Biblia – to integralna Księga, i  jest ona jednolitym objawieniem Jedynego Boga, a Nowy Testament - jest ostatecznym objawieniem dla wszystkich ludzi, w pierwszej kolejności, dla Żydów. Jest to ostateczne objawienie dla wszystkich ludzi, a w pierwszej kolejności nie dla pogan, a następnie dla Żydów, tylko najpierw, dla Żydów. I to objawienie jest ponadczasowe. To jest ostateczne objawienie – wieczne objawienie. Ze względu na fakt, że jest to ostateczne objawienie,  zdajemy sobie sprawę, że niektóre tymczasowe postanowienia przymierza Synajskiego i samo przymierze Synajskie (proszę mi wybaczyć, jeśli się ze mną nie zgadzacie) zostały  zastąpione Nowym Przymierzem.

W naszej wspólnocie mówimy o tym bardzo dużo i bardzo wyraźnie. Podczas wszystkich seminariów, odbywających się w naszej wspólnocie bardzo jasno i klarownie wyjaśniamy tą prostą prawdę. Mogę powiedzieć, że: czasami ludzie z innych wspólnot chrześcijańskich, którzy zaczynają drugi i trzeci poziom szkolenia (umożliwiamy  naukę  osobom z innych kościołów),  są oszołomieni. Z jakiego powodu? - Ponieważ, nie ma odpowiedniego rozumienia tego tematu, nawet, wybaczcie mi, w niektórych seminariach. Celowo starałem się zdefiniować i wyjaśnić: co jest w tej kwestii nauczane? I bardzo często jest w tym temacie wiele dezinformacji. Czasami nawet w takich grubych książkach jak : „Nauka Nowego Testamentu”, czy:  „Teologia Nowego Testamentu” w tym temacie pojawia się bardzo dziwna „mgła”. (Mam kilka takich książek w domu, ale jest ich więcej w bibliotekach).

Jeśli dokładnie wczytamy się w Pismo Święte, to będzie dla nas  zupełnie jasne, że Nowe Przymierze przyszło na miejsce Starego Przymierza. I anulowane zostały nie  tylko ofiary i kult w świątyni, jako niezbędny warunek wypełnienia Przymierza. Zamienione  zostało nie tylko kapłaństwo, ale też samo przymierze i całe prawo. Być może właśnie w Liście do Hebrajczyków (do Mesjańskich Żydów)  ten temat jest wytłumaczony z taką jasnością i przejrzystością, jak w żadnym innym z licznych listów do wierzących z pogan. I to potwierdza, że zmiana dotyczy wszystkich wierzących Nowego Przymierza; nie tylko wierzących z pogan, ale przede wszystkim wierzących z Żydów. I nie istnieje teraz, jeśli można się tak wyrazić, żadna społeczności  ludzi, dla których Stare Przymierze byłoby aktualne.

Czy Żydzi pozostawali nadal ludem przymierza? Czy pozostawali w ramach przymierza, gdy cały Izrael (z wyjątkiem dwóch lub trzech proroków, czyli można powiedzieć  Izrael w całości) był w odstępstwie? Co stało się wtedy z przymierzem? Jestem przekonany, że oni pozostali w przymierzu, ponieważ byli w takim przymierzu, z którego nie można wyjść. Bóg przecież mówi: "Chociaż byłem w przymierzu z nimi."

Teraz rozpatrzymy bardzo ciekawe niuanse, a więc wracamy do Nowego Przymierza. Człowiek może wejść w  Nowe Przymierze. Ale zanim do niego przystąpi, -  to czy jest w Nowym Przymierzu? - Nie.  Nie jest w przymierzu z Bogiem. I z racji urodzenia człowiek nie może stać się chrześcijaninem. Kiedyś jechałem autobusem z jednym Tatarem  i  rozmawialiśmy. Po jakimś czasie zwrócił się do mnie:
- No i po co mi to mówisz? Jestem muzułmaninem!
Mówię: - A kiedy zostałeś muzułmaninem?
On mówi: - Jak to „zostałem”? Zawsze byłem muzułmaninem!
Mówię: - O, jakie to  ciekawe! Czyli zawsze byłeś muzułmaninem, tak?
On mówi:- Tak!
Mówię: - Czyli w tym sensie, że urodziłeś się muzułmaninem?
On mówi: - Urodziłem się muzułmaninem!
Mówię: - No więc  jak przejawiał się twój islam w pierwszych dniach twojego życia ? W jaki sposób okazywałeś pokorę, posłuszeństwo Bogu,? („islam” oznacza „posłuszeństwo”).
On mówi:  - Cóż, moi rodzice ...
Mówię: - Czekaj, mówimy o kim...?

Przerwał rozmowę i nie chciał kontynuować. W rzeczywistości, islam nie jest religią, którą można odziedziczyć. Nie zostało podpisane żadne przymierze, na przykład, z narodem arabskim. W rzeczywistości, wszyscy prawdziwi muzułmanie muszą nauczyć się arabskiego i czytać Koran w języku arabskim, ale Arabowie - to nie jest jakieś specjalny naród przymierza.

Nawiasem mówiąc, obecnie wiele milionów protestantów uznaje, że Izrael pozostaje narodem wybranym, ale absolutnie nie zauważają, jak ważne jest postrzeganie Biblii w sposób żydowski. Nie chodzi  nawet o język hebrajski, ale trzeba  przynajmniej postarać się zrozumieć  jak prawidłowo postrzegać Biblię. A muzułmanie z wielu różnych krajów, wśród których nie istnieje jeden, oddzielny  wybrany naród, zagłębiają się w kulturze arabskiej, uczą się języka, aby zrozumieć, w jaki sposób Allach dał to objawienie. Wychodzi na to, że  muzułmanie są o wiele bardziej konsekwentni w swoim podejściu do ich pism, niż nawet tacy chrześcijanie, którzy uznają, że Izrael pozostaje narodem wybranym, a Biblia jest księgą żydowską. To bardzo  ciekawe paralela!

Każda osoba może zawrzeć Nowe Przymierze, stając się  wierzącym Nowego Przymierza, a w pierwszej kolejności dotyczy to  Żydów. Jest więc teraz pytanie: „W jakim Przymierzu trwają teraz niewierzący Żydzi?” Istnieje opinia, że są w „Nowym”, ale jest też  stanowisko, że pozostają w ramach  „Starego”.

W jakim przymierzu są niewierzący Żydzi?

W 9 rozdziale Listu do Rzymian jest mowa o niewierzących Żydach. Jest tam napisane, że do niewierzącego Izraela należą przymierza i obietnice (Rzymian 9:4), o których mowa w czasie teraźniejszym -  „należą”. Są to Izraelici, do których apostoł Paweł czuje przeszywający ból, męki i współczucie, ponieważ nie przyjęli oni Dobrej Nowiny.

Dziedzic  może nawet nie wiedzieć, że jest spadkobiercą, mino to  wciąż pozostaje dziedzicem, a jego dziedzictwo czeka na niego. Może umrzeć i nie skorzystać z prawa do dziedziczenia, jak to się dzieje z większością Żydów (umierali i umieraj nie korzystając).

Jeremiasza 31:31: „ ... Zawrę z domem Izraela i z domem Judy Nowe Przymierze”.

Jeśli to proroctwo spełniło się (a są bezpośrednie powiązania z tym  proroctwem w Nowym Przymierzu) i Nowe Przymierze istnieje, i jeśli mówimy o konkretnej społeczności ludzi, to zostało zawarte z domem Izraela i z domem Judy. Już zostało zawarte!

I powstaje pytanie: Jakże więc, widzimy obecnie, wyraźne wypełnienie różnych przekleństw, przynajmniej tych, które są zapisane w Księgę Powtórzonego Prawa? Jak myślicie, czy do nowej konstytucji można wnieść  przepisy ze starej konstytucji? - Tak!  Stara konstytucja nie zostaje zatwierdzona w całości, ale mogą być w niej zawarte  niektóre, określone  przepisy i zwykle tak się dzieje. Nowe Przymierze zawiera te punkty przymierza Synajskiego, które wyjaśniają wieczne przymierze Abrahama z Bogiem i wieczne przymierze Boga z ludem Abrahama. Wiele punktów zostało wpisane, ale nawet i one zostały poddane zmianom.

Na przykład. Jest taka obietnica:  „Czcij ojca twego i matkę swoją, aby długo trwały twoje dni w ziemi, którą Pan, Bóg twój, da tobie" (II Mojż.20,12). Zakończenie tego wersetu było ważne dla przymierza z Izraelem, które zostało zawarte przed wejściem do ziemi obiecanej, i było w dużej mierze związane z życiem w Ziemi Obiecanej. Teraz, w Nowym Testamencie, w nowej konstytucji duchowej, jest to pierwsze przykazanie z obietnicą - (Mat.15,4; Mar.7,10) - nie tylko dla Izraela, ale ogólnie dla całej ziemi.

Myślę, że zgodzicie się ze mną, że nawet niewierzący Żydzi są (przyjmijmy warunkowo nie mówić  „w” ale ) „pod” Nowym Przymierzem Boga Izraela z domem Izraela i z domem Judy. Dlaczego tak jest to nazwane? - To znaczy, ze wszystkimi Żydami i ze wszystkimi, którzy zostali powołani przez Boga z innych narodów. Nie będę teoretyzować: czy Nowe Przymierze działa w stosunku do niewierzących z innych narodów.  W odniesieniu do Żydów obowiązuje, i działa negatywnie, przede wszystkim wtedy, kiedy Żydzi świadomie w to przymierze nie wchodzą i nie realizują go w swoim życiu. Nie istnieją dwa różne przymierza ważne i obowiązujące w tym samym czasie, i jest to całkowicie sprawiedliwe, jasne i oczywiste. Jeśli jest to sprawiedliwie w społeczeństwie ludzkim, w relacjach międzyludzkich, to o ileż bardziej jest to sprawiedliwe w odniesieniu do relacji pomiędzy ludźmi a Bogiem. Słynny rabiniczny argument: „kal va-homer”- „tym bardziej” (jeśli to jest prawdą w odniesieniu do rzeczy mniej znacznych, tym bardziej jest to ważne w odniesieniu do rzeczy większej wagi).

Tak więc, bez szczególnego zagłębiania się w temat, na roboczo, przeanalizowaliśmy tą ważną kwestię, co może być dla nas pomocne podczas różnych rozmów, dyskusji,  jak również dla własnego zrozumienia. Rozjaśniając tą kwestię, możemy  również zrozumieć, dlaczego Żydzi -  wierzący Nowego Przymierza,  nie tylko mogą, ale są zobowiązani uznawać siebie za sól i światło dla narodu żydowskiego. Ponieważ  tylko ci, którzy wierzą w Boga Nowego Przymierza, tylko ci, którzy weszli w to  Nowe Przymierze z Bogiem Izraela, ci, którzy świadomie dążą do objawienia i wypełnienia przymierza, są prawdziwą zbawioną resztką całego Izraela, który jest „pod” Nowym Przymierzem, ale na razie jeszcze nie wszedł w to przymierze. Jak już zostało powiedziane, to dziedzice, którzy nie wiedzą o swoim dziedzictwie, nie korzystają z niego; korzystają ze wszystkiego  innego, ale nie z należnego im dziedzictwa.

Integralność Biblii  (Starego i Nowego Przymierza).

W związku z tym pojawia się pytanie co do integralności Biblii. Jeżeli teraz aktualne jest tylko Nowe Przymierze, to co z integralnością Biblii? W tej kwestii musimy bardzo uważać, aby nie popadać w skrajności.

Koniecznie jest, aby zrozumieć, że spisane Księgi Nowego Przymierza bez całego Tanach  - to tylko wierzchołek góry lodowej. Owszem, patrząc na wierzchołek możemy zrozumieć skład całej góry lodowej. Tak więc rozumiemy wiele rzeczy, ale to wciąż tylko wierzchołek góry lodowej.  Musimy być ostrożni, żeby nie stało się z nami  to, co się wydarzyło z  „Titanikiem”, musimy zobaczyć całą górę lodową. To realne! Aby statek naszej wiary się nie rozbił, nasza wiara musi opierać się nie tylko na Księgach Nowego Przymierza, ale musi karmić się całą Biblią jako integralną Bożą Księgą, - pogłębiającym się objawieniem Jeszuy. Oczywiście, biorąc pod uwagę, że jest to stopniowe objawienie, wzrastające  objawienie, nie możemy trzymać się systematyzacji rabinów.

Osobliwości  w systematyzacji rabinów.

Rabini  przestrzegają bardzo dziwnej systematyzacji.  Jest to (moim zdaniem, a myślę, że zgadza się także z perspektywą Biblijną) wewnętrznie sprzeczne. Jakie są główne święte księgi dla rabinów? - Tora (Pięcioksiąg Mojżeszowy). Jakie są następne główne święte księgi? - Oficjalnie - Miszna, czyli najstarsza część Talmudu. Ale w rzeczywistości najważniejsza jest Gemara (sam Talmud , czyli interpretacja Miszny, jednak sama Miszna może w ogóle nie być oparta na Torze). Gemara już „łączy” Misznę z Torą.

Jak to jest możliwe? Gdzie są prorocy? Gdzie Ketuwim (tak zwane księgi Pism)? Istnieje talmudyczna zasada: nie można wyciągnąć wniosków – Halachy ,  z ksiąg prorockich, czyli żadne przykazanie nie możne się wywodzić z ksiąg Proroków (z Miszny - tak, z Gemary - tak). W rzeczywistości, jest zakaz wyciągania wniosków - Halachy, z ksiąg prorockich. Nie znalazłem tego  w żadnym z rosyjskojęzycznych wydawnictwach żydowskich, ale  w angielskim tłumaczeniu Talmudu ( równie „chytrym ” tłumaczeniu, w którym  pewne miejsca w stosunku do aramejskiego oryginału są wygładzone). Oto jak się przedstawia klasyfikacja Biblii przez rabinów.

A co rabini rozumieją  pod nazwą „Tora”  w szerokim znaczeniu? – Pisemną i ustną Torę. „Postęp”  w rozszerzaniu ich zrozumienia doszedł do tego stopnia, że za  „Torę” uważają ogólnie wszystko, w tym nawet ostatnie regulacje. Dla nich „Tora” nie jest ostatecznie zapisana , a wciąż się rozwija. W tym sensie, wielu chrześcijańskich interpretatorów, nadal uczy się od rabinów tej chytrej „mądrości”: w jaki sposób „przekręcić” siebie, żeby następnie szczerze „przekręcić”  trzodę. Więc kiedy zaczną opowiadać wam jakieś pseudo-mesjańskie historyjki, że Tora – jest niezmienną podstawą całego naszego żydowskiego życia, to możecie śmiało się z nich śmiać. Nigdy sam Pięcioksiąg nie był całkowitą podstawą życia Izraela (przynajmniej przed narodzeniem Jeszui), ponieważ już istniały  jakieś Miszny, już istniała nauka starszych, a Jeszua ostro naucza wbrew temu , mówiąc: „... wy przestępujecie przykazanie Boże dla nauki waszej..." (Mat.15,3); „... faryzeusze i wszyscy Żydzi zachowują naukę starszych ..." (Mar.7,3); „ Przykazania Boże zaniedbujecie, a ludzkiej nauki się trzymacie." (Mar.7,8); „… uchylacie przykazanie Boże, aby naukę swoją zachować...” (Mar.7,9).

A kiedy mówią z entuzjazmem: „Mamy Torę - fundament, czytamy Rasziego,  czytamy Majmonidesa,  i Nachmanidesa”, - to w rzeczywistości nawet nie rozumieją, co mówią. Owszem, można ich czytać, zwłaszcza Rasziego, ponieważ robił głównie dosłowne interpretacje, i warto je czytać. Ale jeśli te interpretacje są w jakiś sposób normatywne, to już nie Tora -  jest fundamentem, lecz te interpretacje. Wszystkie główne interpretacje (oprócz interpretacji Rasziego i jeszcze niektórych autorów) – to tak naprawdę interpretacje - interpretacji starożytnych mędrców.

Nie możemy postrzegać prac rabinów, zwłaszcza współczesnych, jako normatywnych dla interpretacji Słowa Bożego. Ale możemy korzystać z nich w pewnych ramach, dokładnie sprawdzając. W Internecie istnieje wiele stron, za pomocą których można sprawdzić znaczenie słowa, treść całej frazy itd. W takim wypadku, kiedy mamy możliwości sprawdzania, oczywiście, możemy korzystać z interpretacji rabinów. Ale nie możemy traktować ich jako normatywnych, tym bardziej w odniesieniu do wszystkiego, co może poprzez aluzje mówić o Jeszua, ponieważ te  interpretacje, powstały pod wpływem wielowiekowej tradycji odrzucenia Mesjasza, czyli ducha antychrysta. I to jest wyraźne i jasne, nie może być wątpliwości w tej kwestii.

Źródło: strona: Retreat dla pastorów

Для комментирования зарегистрируйтесь через соцсети:

Добавить комментарий


Защитный код
Обновить



© kemokiev.org –  сайт Киевской еврейской мессианской общины 2000-2017
При использовании материалов сайта гиперссылка на kemokiev.org обязательна
Мнение редакции может не совпадать с мнением авторов