Chanuka. Zwycięstwo Biblijnego żydowskiego ducha!

Опубликовано в Chanuka

7666ca201955bcac01998abce09c57

Biblia nazywa to święto – świętem odnowienia (J.10:22), księgi Machabejskie  - „świętem oczyszczenia”, Józef Flawiusz – „świętem światła”.  Co oznacza słowo CHANUKA ? Hanukat babait – zasiedliny; hanak (liahanok) – uroczyście otwierać; świętować nowe miejsce zamieszkania. Zobaczmy co  poprzedzało  wydarzenia  Chanuki!

Kończy się okres panowania perskiego (539 - 334 pne). Na historyczną arenę wchodzi Aleksander Macedoński i podbija Persję, przy pomocy grecko –macedońskiej armii.  Zakłada rozległe imperium ciągnące się aż do północno - zachodniej części Indii.

Cała ta epoka nazywała się – epoką hellenistyczną. Była to mieszanina greckiej kultury i religii z kulturą i religią podbitych krajów. Świat hellenistyczny miał jedną charakterystyczną cechę - Grecy stwierdzili, że biorą to, co najlepsze z każdej kultury i każdej religii. Była jednak i pozostała do dnia dzisiejszego także „ciemna strona” kultury hellenistycznej – grecki, pogański duch. On zasłania prawdziwego Boga wszystkim, którzy dostali się pod wpływ tego greckiego ducha ( nie chodzi tu o osiągnięcia greckiej czy rzymskiej cywilizacji, które przyniosły człowieczeństwu wiele dobrego).

W tej nowej hellenistycznej kulturze zasymilowało się wiele narodów, ale też wiele przestało istnieć. Z punktu widzenia Biblii, świat podzielił się na dwa obozy – hellenistów (wszystkie pogańskie narody) i Judejczyków.

W 200 r.pne. Erec Israel podbiła armia Seleucydów pod wodzą Antiocha III. W tamtym czasie maleńka Judea nie była podobna do innych narodów i krajów. Należała do Jedynego Boga.

Jednak żydowska arystokracja – książęta, elita kapłańskia - była dobrze obeznana z uwodzicielską i atrakcyjną hellenistyczną kulturą, i zaczęła ulegać pokusie, aby zaczerpnąć to co „najlepsze” ze światowego pogaństwa. Żydowska elita zapragnęła być na wysokim poziomie kultury antycznej. To właśnie elita Izraela była inicjatorem zaproszenia do Judei „tego co najlepsze z pogaństwa”. I grecki, pogański duch natychmiast „przyjął zaproszenie” i zaczął się rozprzestrzeniać.

Wielu Żydów poszło w ślad za elitami.  Aktywnymi propagatorami hellenizmu w żydowskim społeczeństwie byli Shymon, Lisimach i Menalay z rodu kapłańskiego. W rezultacie społeczeństwo żydowskie podzieliło się na kilka obozów, pomiędzy którymi zapanowała ostra walka. Byli Żydzi bogobojni i Żydzi helleniści; Żydzi i nieżydowscy  mieszkańcy Izraela.

Około 175 r.dne., władcą imperium został Antioch IV Epifanes. Wtedy pogański duch, który zajął już wysoką pozycję, pokazał swoje prawdziwe oblicze. Aby złamać opór tych Żydów, którzy pozostali wierni Bogu i żyli według Tory i czcili Boga Izraela, rozpoczęły się prześladowania religijne.

Zgodnie z dekretem Antiocha IV, który obowiązywał w latach 167-164 r.p.n.e., zakazane było przestrzeganie przepisów Tory, studiowanie Tory, i obrzezanie chłopców. Świątynia była zbezczeszczona, codzienne ofiary nie mogły być przynoszone. Za naruszenie przepisów groziła surowa kara - śmierć. Judea mogła przestać istnieć!

Ale Bóg znalazł rodzinę Hasmonejczyków z rodu kapłańskiego – starego ojca Mattafiegi i jego pięciu synów. Byli oni gotowi walczyć o siebie i o swój naród, ich serca płonęły gorliwością dla Boga. Byli gotowi zginąć, ale nie byli gotowi dać się skalać. Zdecydowali walczyć o prawo Bożego narodu do bycia Bożym. I Bóg dał im zwycięstwo nad profesjonalną i liczną armią greko-syryjską. (I Machabejska 2:15-28).

Wchodząc do Jerozolimy, Hasmonejczyk oczyścił Światynię, zniszczył zbezczeszczony ołtarz i zbudował nowy. Zapalił świątynny świecznik i przywrócił przynoszenie ofiar.

Chanka pierwotnie była świętem odnowienia ołtarza. I jest w tym ważna symbolika dla nas – aby całe swoje życie złożyć przed Bogiem, uczynić je własnością Boga Izraela. Następnie Hasmonejczyk, idąc za przykładem poświęcenia Świątyni przez króla Salomona i obchodów Sukkot, świętował odnowienie Świątyni. To było Boże zwycięstwo, zwycięstwo Biblijnego żydowskiego ducha nad greckim pogańskim duchem.

Z tej historii również dzisiaj możemy wyciągnąć ważne lekcje.

shutterstock 330074036

Lekcje Chanuki, które pomagają zwyciężać - wierzącym w Boga Izraela.

  1. Uznać się beznadziejnie słabym przed Bogiem.
  2. Wierzyć w to, że Bóg już odniósł pełne zwycięstwo za nas i dla nas. Nasza część- to przejawiać to zwycięstwo.
  3. Być gotowym iść do końca, aby całkowicie zamanifestowało się Boże zwycięstwo. W pierwszej kolejności, dla naszego wiecznego zbawiania (Mat. 16:24-26) . Machabeusze od samego początku uzbroili się zrozumieniem, że sami z siebie są słabi i tylko Bóg daje zwycięstwo;  że lepiej umrzeć, niż ustąpić grzechowi bałwochwalstwa.
  4. Zdecydowanie nie iść na kompromis z grzechem (Hbr.12:4). Szatan i jego wojsko – to wrogowie każdego z nas. Z nimi nie można negocjować ani zawrzeć rozejmu! W takich przypadkach ustępujemy wrogowi część swojego życia. (Jak. 4:7).
  5. Być pewnym tego, że Bóg nie zostawi nas w tej walce ani na minutę.
  6. Żyjemy w Nowym Przymierzu i musimy pamiętać, że nie walczymy przeciwko ludziom, nawet jeśli oni zachowują się jak wrogowie. Nasz wróg jest w duchowym świecie. Nasza najpotężniejsza broń, gdy spotykamy się z opozycją ludzi – to miłości Boża. Nie ma nic silniejszego niż ona!
  7. Nie walczymy sami, ale w armii, którą jest Boża rodzina. Musimy zobaczyć siebie, jako część żywej Bożej rodziny.
  8. Mamy władzę nad swoimi emocjami. Możemy się nauczyć radować w każdej sytuacji, nie godzić się z porażką, znienawidzić grzech i działanie wroga.

„Mi kamokha Bael Haszem?” – „Kto jest jak Ty, Panie, wśród bogów” (Wyj 15:11) - te słowa były wypisane na tarczy Judy Machabeusza. Machabeusze wiedzieli, że nie ma nikogo, kto może pokonać ich Boga. Także dla nas jest ważne, aby ten ołtarz, na którym nasze życie staje się żywą ofiarą dla Boga przez Jeszuę Mesjasza, stał się centrum naszego życia.

Świętując Chanukę, ważne jest odnowienie ołtarza modlitwy, czytania Bożego Słowa, służby, uwielbienia Boga, wiary w naszych rodzinach, odnowienie we wszystkich relacjach z ludźmi – aby Boża miłość królowała we wszystkim.

Jeszua świętując Chanukę i objawiając się ludziom, głosił o „dobrym pasterzu”. Pokazywał, że przywrócenie relacji z Ojcem jest możliwe tylko poprzez Niego – Jeszuę Mesjasza (J.10:22-42).

Для комментирования зарегистрируйтесь через соцсети:

Добавить комментарий


Защитный код
Обновить



© kemokiev.org –  сайт Киевской еврейской мессианской общины 2000-2017
При использовании материалов сайта гиперссылка на kemokiev.org обязательна
Мнение редакции может не совпадать с мнением авторов