Szawuot

Опубликовано в Szawuot

SH 2

Święto Szawuot- to kolejne święto po Pesach, które jest jednym z trzech świąt, podczas których wszyscy mężczyźni byli zobowiązani udać się do Jerozolimy, aby oddać cześć Bogu w Świątyni.

„Trzy razy w roku zjawi się każdy mężczyzna z pośród was przed Panem, Bogiem twoim, na miejscu, które wybierze: w Święto Przaśników, w Święto Tygodni i w Święto Szałasów…” 5 Moj. 16:16

Święto Szawuot – podobnie jak Pesach i Sukkot jest zaliczane do świąt pielgrzymich, podczas których Żydzi z każdego zakątka Izraela i z poza granic Izraela, udawali się do Jerozolimy. Dołączali do nich także przedstawiciele innych narodów, którzy uwierzyli w Boga Izraela – „czczący Boga”. Część z nich stawało się prozelitami, czyli przyjmowało Judaizm i przestrzegało przykazań Tory. W Dziejach Apostolskich, w rozdziale 2, w wersetach 9-11 jest napisane o skumulowaniu w czasie obchodów święta ogromnej liczby pielgrzymów : „Partowie i Medowie, i Elamici, i mieszkańcy Mezopotamii, Judei i Kapadocji, Pontu i Azji, Frygii i Pamfilii, Egiptu i części Libii, położonej obok Cyreny, i przychodnie rzymscy, Zarówno Żydzi jak prozelici, Kreteńczycy i Arabowie …”

Nazwa święta pochodzi z zaleceń Tory. Słowo "Szawuot" - czyli "Tydzień", "Shavua" w języku hebrajskim oznacza - "tydzień", "siedem dni ". Tora nakazuje świętować Szawuot po siedmiu tygodniach, licząc od pierwszego dnia Pesach: " Od następnego dnia po sabacie, kiedyście przynieśli snop dla dokonania obrzędu potrząsania, odliczycie sobie pełnych siedem tygodni. Aż do następnego dnia po siódmym sabacie odliczycie pięćdziesiąt dni i wtedy złożycie nową ofiarę z pokarmów dla Pana.” 3 Mój.23:15-16

NAJWAŻNIEJSZE ASPEKTY SZAWUOT

Pierwszy aspekt – naturalny – związany z rocznym, rolniczym cyklem Biblijnego Izraela. Rolnictwo było głównym zajęciem starożytnych Izraelitów, a sukces rolnictwa był wskaźnikiem zdobycia przez Izraelitów ziemi Kanaan, która stała się Erec Israel czyli ziemią Izraela, jaką Bóg nakazał Izraelowi zdobyć. Otrzymując pod górą Synaj przykazanie o świętowaniu Szawuot, Izraelczycy nie mogliby świętować go zgodnie z zaleceniami Bożymi, dopóki nie zawładnęli Kanaanem i nie zaczęli uprawiać ziemi. Pomyślność w uprawie ziemi była także oznaką tego, że Bóg jest przychylny Izraelitom. Jeśli lud był we właściwiej pozycji przed Bogiem, wówczas, z Bożego błogosławieństwa niebo w swoim czasie dawało deszcze, a ziemia – obfite płody : „A zatem, jeżeli słuchać będziecie moich przykazań, które Ja wam dziś daję, miłując Pana, Boga waszego, i służąc mu z całego serca swego i z całej swojej duszy, To On będzie spuszczał deszcz na waszą ziemię we właściwym czasie: jesienny i wiosenny, a ty będziesz zbierał swoje zboże, swój moszcz i swoją oliwę; On też będzie dawał na twoich polach trawę dla twego bydła, a ty będziesz jadał do syta. Strzeżcie się, aby wasze serce nie dało się zwieść i abyście nie odstąpili i nie służyli bogom innym i nie oddawali im pokłonu, gdyż Pan wybuchnie na was gniewem i zamknie niebiosa, że nie będzie deszczu, a ziemia nie wyda swego plonu, i szybko zginiecie w tej pięknej ziemi, którą Pan wam daje” 5Moj. 11:13-17. W 50-tym dniu, do świątyni przynoszono dwa chleby z ciasta drożdżowego, upieczone z mąki świeżego zbioru. Tora szczegółowo opisuje rytuał składania ofiary: „…złożycie nową ofiarę z pokarmów dla Pana. Ze swoich siedzib przyniesiecie na obrzęd potrząsania po dwa chleby, każdy z dwóch dziesiątych efy przedniej mąki. Będą one upieczone na kwasie jako pierwociny dla Pana. Oprócz chleba złożycie w ofierze siedem rocznych jagniąt bez skazy, jednego cielca i dwa barany; będą one ofiarą całopalną dla Pana wraz z ich ofiarą z pokarmów i ofiarami z płynów. Są to ofiary ogniowe, woń przyjemna dla Pana. Przyrządzicie też jednego kozła na ofiarę za grzech i dwa roczne jagnięta na ofiarę pojednania. Kapłan dokona nimi wraz z chlebem pierwocin i oboma jagniętami obrzędu potrząsania przed Panem; są one poświęcone Panu, a należą do kapłana.” 3 Mój. 23:16-20.

Dlatego Szawuot nazywany jest także "świętem płodów" - Hak ha-Katzir i "dniem pierwszych owoców" - Jom ha-Bikurim. Tora nakazuje przynosić do świątyni pierwsze dojrzałe owoce z siedmiu gatunków tych, z których słynie ziemia Izraela. 3 Mój. 23:19.

Drugi aspekt - nadanie Izraelowi Tory na górze Synaj, dlatego święto jest również nazywane - "Świętem nadania Tory."

Podczas Pesach, Żydzi wychodząc z Egiptu, uzyskali wolność fizyczną, a podczas Szawuot – otrzymali wolność duchową. Tak więc, od momentu otrzymania Tory i zawarcia przymierza z Wszechmogącym Bogiem, naród żydowski - dotąd tłum byłych niewolników, stał się ludem Bożym, ludem Pisma Świętego. Dlatego Szawuot jest często postrzegane jako "ostateczne wypełnienie Pesach": „I będziesz pamiętał, że byłeś niewolnikiem w Egipcie, więc będziesz przestrzegał i wykonywał te przepisy.” Pwt.16.12  Słowa te podkreślają, że świętowane podczas Pesach wyzwolenie z niewoli, powinno wzrastać w wolność, aby służyć Bogu. Szawuot akcentuje związek pomiędzy wyjściem z niewoli i wolnością do służenia Wszechmogącemu Bogu.

Obydwa wydarzenia – obchody pierwszych plonów i nadanie Tory, stały się jednym świętem dla Izraela. Tora wyjaśnia takie połączenie, wskazując na Izrael – jako na Bożego pierworodnego - pierwszy „zbiór pszenicy”, poświęcony Bogu, za którym miało nastąpić zwrócenie się do Boga, zbawienie i służenie Bogu ludzi z innych narodów. (Rodz.4:22). Zgodnie z tradycją żydowską, na Szawuot czyta się w synagogach księgę Rut, po hebrajsku – „Megilat Rut” (zwitek Rut).

Rut była kobietą z narodu Moabu. Poślubiła Izraelitę, jednak szybko owdowiała, mimo to nie powróciła do swojego narodu i pozostała ze swoją teściową Noemi. Kiedy Noemi zachęcała ją do powrotu do swojego rodzinnego domu, Rut odpowiedziała : Nie nalegaj na mnie, abym cię opuściła i odeszła od ciebie; albowiem dokąd ty pójdziesz i ja pójdę; gdzie ty zamieszkasz i ja zamieszkam; lud twój - lud mój, a Bóg twój - Bóg mój. Gdzie ty umrzesz, tam i ja umrę i tam pochowana będę. Niech mi uczyni Pan, cokolwiek zechce, a jednak tylko śmierć odłączy mnie od ciebie.” Rut 1:16-17. Po powrocie do ziemi Izraela Noemi i Rut żyły bardzo biednie. Rut troszczyła się o swoją teściową jak tylko mogła, dzieliła z nią wszystkie życiowe trudności i tym samym udowadniała, że prawdziwie przyłączyła się do narożu żydowskiego i zaufała żydowskiemu Bogu. Bóg wynagrodził za to Rut. Zbierając ziarna jęczmienia na skoszonych polach (czas żniw jęczmienia przypada pomiędzy Pesach a Szawuot), Rut spotkała Boaza, bogatego i szlachetnego człowieka, który ją poślubił, dzięki czemu stała się prababką króla Dawida (Mat 1:5), i weszła w linię genealogiczną Jeszua Mesjasza.
 

Nowy Testament odsłania kolejny kluczowy aspekt Szawuot - zstąpienie Ducha Świętego (Ruach ha-kodesz) na uczniów (talmidim) Jeszuy. „A gdy nadszedł dzień Zielonych Świąt, byli wszyscy razem na jednym miejscu. I powstał nagle z nieba szum, jakby wiejącego gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, gdzie siedzieli. I ukazały się im języki jakby z ognia, które się rozdzieliły i usiadły na każdym z nich. I napełnieni zostali wszyscy Duchem Świętym, i zaczęli mówić innymi językami, tak jak im Duch poddawał.” Dz.2:1-4

Wcześniej miało miejsce wydarzenie zmieniające losy ludzkości: podczas obchodów Pesach został ukrzyżowany Jeszua Mesjasz, który umarł na krzyżu, został pogrzebany i zmartwychwstał trzeciego dnia. Śmierć i zmartwychwstanie Jeszuy Mesjasza podarowały wolność od niewoli grzechu i śmierci wszystkim tym , którzy w Niego uwierzą. Jeszua ostrzegł swoich uczniów: „ A spożywając z nimi posiłek, nakazał im: Nie oddalajcie się z Jerozolimy, lecz oczekujcie obietnicy Ojca, o której słyszeliście ode mnie; Jan bowiem chrzcił wodą, ale wy po niewielu dniach będziecie ochrzczeni Duchem Świętym. Ale weźmiecie moc Ducha Świętego, kiedy zstąpi na was, i będziecie mi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi.” Dz.1:4-5, 8. To właśnie się dokonało podczas Pięćdziesiątnicy. Zstąpienie Ducha Świętego na uczniów, dało im ponadnaturalną siłę służyć Bogu w darach Ducha Świętego i świadczyć o zbawieniu, które dał Bóg przez Jeszua Mesjasza. Tak więc apostoł Piotr, zgodnie z Dz.4:13, będąc „niewykształconym i prostym” w ponadnaturalny sposób cytował obszerny fragment z Księgi Proroka Joela (Dz.2:17-21), wyjaśniając zebranym wydarzenia i udowadniał, że Jeszua jest obiecanym Izraelowi Mesjaszem. Dzięki mowie Piotra i służbie innych apostołów i uczniów, tego dnia około trzech tysięcy ludzi uwierzyło w Mesjasza Jeszuę. (Dz.2:41). Tym samym Szawuot stał się dniem narodzin Bożej Wspólnoty (Dz.2:42-43). W rzeczywistości, opisane w Dziejach Apostolskich wydarzenia, zapoczątkowały wypełnienie wszystkich tych wytycznych, obrazów, symboli, które były dane Izraelowi w formie obchodów święta Szawuot w okresie Starego Przymierza.

sh 1

NIEKTÓRE ANALOGIE ŚWIĘTA SZAWUOT W STARM I NOWYM TESTAMENCIE

Pomiędzy nadaniem Tory i zstąpienia Ducha Świętego, można odnaleźć wiele podobieństw i analogii. Bóg maksymalnie wykorzystał istotę święta, wyrażając nowe prawdy i podkreślając ich nierozerwalny związek ze starymi prawdami.

1.Na Synaju Dziesięć Przykazań zostało zapisanych na kamiennych tablicach.

Kiedy Duch Święty zstąpił na apostołów – Boże Prawo zostało zapisane przez Boga na tablicach serc. 2 Kor.3:6-18, jako wypełnienie proroctw Jeremiasza 31:31 i Ezechiela 36:26.

2. Obydwu świętom Szawuot towarzyszył ogień. Na Synaju, płonął ogień, grzmiały pioruny, ale nie dotykały Izraelitów. Cały lud oglądał ogień z daleka. Wyj. 20:18.

W dniu Pięćdziesiątnicy ogień zstąpił na każdego indywidualnie, i nad każdym uczniem były widoczne płomienie ognia Dz. 2: 3

3.Ogień, który płoną na Synaju, z towarzyszącymi mu grzmotami i dymem – doprowadził cały Izrael do takiego strachu i drżenia, że lud nie zachciał, aby Bóg przemawiał do nich bezpośrednio, a wyłącznie za pośrednictwem Mojżesza. Wyj.20:19

Kiedy na uczniach spoczęły języki ognia, to zostali oni napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić w innych językach wysławiając Boga, i uzyskali taką wolność, że przyglądający się im pobożni ludzie, uznawali ich za pijanych.

4.Pod górą Synaj, lud zauważywszy długą nieobecność Mojżesza, nie doczekał jego powrotu, tylko zmusił Aarona, do zrobienia im bożka - złotego cielca, i lud zaczął oddawać mu cześć. W skutek tego, Mojżesz rozgniewał się na nich i rozbił otrzymane od Boga kamienne tablice. W narodzie nastąpił rozłam i 3 tysiące Żydów zginęło.

W dzień Pięćdziesiątnicy, uczniowie którzy trwali w posłuszeństwie Jeszui, przebywali wszyscy razem w jedności, jednomyślności, w modlitwach, w oczekiwaniu wypełnienia Bożych obietnic. I w rezultacie, otrzymawszy obiecanego od Boga Ducha Świętego, w Jego sile zaczęli świadczyć o Jeszua.

I przy pierwszym kazaniu Piotra nawróciło się 3 tysiące Żydów.

PRZYKAZANIA ŚWIĘTA SZAWUOT

1.Dziękować Bogu: „…lecz nie zjawi się przed Panem z próżnymi rękami, ale każdy przyjdzie z odpowiednim darem swoim według błogosławieństwa, jakiego Pan, Bóg twój, ci udzielił”       Pwt.16:16-17.

I będziesz obchodził Święto Tygodni na cześć Pana, Boga twego, z dobrowolnymi szczodrymi darami, jakie dawać będziesz odpowiednio do tego, jak pobłogosławił ci Pan, Bóg twój. Pwt.16:10 . Izraelici składali Bogu szczodre ofiary dziękczynne nie tylko za urodzaj, ale też za uwolnienie ich z egipskiej niewoli i danie im przez Boga ziemi w dziedzictwo, „ziemi-płynącej mlekiem i miodem”.

2.Radować się przed Panem: „W miejscu, które wybierze Pan, twój Bóg, na mieszkanie dla swego imienia, będziesz się weselił przed Panem, Bogiem twoim, ty i twój syn, i twoja córka, i twój sługa, i twoja służebnica oraz Lewita, który mieszka w twoich bramach, i obcy przybysz, i sierota, i wdowa, którzy są pośród was. I będziesz pamiętał, że byłeś niewolnikiem w Egipcie, więc będziesz przestrzegał i wykonywał te przepisy.” Pwt.16:11-12

„Będziesz się weselił w to swoje święto,…” Pwt.16:14

3.Dojść do jedności z Bogiem i ze sobą nawzajem, do jednomyślności i zgody. Szukać
Pana w modlitwie, poznawać Go poprzez Słowo i oczekiwać przejawów Jego chwały
.

Dz.1:13-14, 2:1

Для комментирования зарегистрируйтесь через соцсети:

Добавить комментарий


Защитный код
Обновить



© kemokiev.org –  сайт Киевской еврейской мессианской общины 2000-2017
При использовании материалов сайта гиперссылка на kemokiev.org обязательна
Мнение редакции может не совпадать с мнением авторов