Co to znaczy znać głos trąby (szofaru)?

Опубликовано в Polska

1.Po pierwsze  - znać ten głos trąby, którym Bóg zwraca się do nas, znać i rozróżniać go od wszelkiego innego głosu, od każdego innego - nie Bożego głosu, który nas przyzywa, stara się nas zwabić i omamić.

 

Pierwsze – to znać ten dźwięk trąby, ten głos szofaru, który Bóg Wszechmogący kieruje do nas. I On może to robić bezpośrednio, a może mówić do nas poprzez innych ludzi, tak jak zazwyczaj widzimy, gdy Bóg używa swoich sług. Oni nas przyzywają Bożą trąbą, Bożym głosem,  wołają nas przy pomocy takiego Bożego instrumentu, jaki wręczył im Pan. Kiedy rozpoznajemy ten głos, który Bóg do nas kieruje, kiedy oddzielamy ten dźwięk od innych dźwięków, wtedy rozumiemy – że to Bóg do nas mówi, to Bóg nas woła, to Boża muzyka gra w naszych sercach, nie tylko w naszych uszach –a  w naszych sercach. To jest już pierwszy etap rozpoznania dźwięku Bożej trąby.

2.W drugim etapie sięgamy wyżej – zaczynamy rozumieć co trąba Boża do nas mówi, zaczynamy rozumieć znaczenie dźwięku trąby. Pierwsze– rozumiemy, że to jest Boże wezwanie, drugie –rozumiemy co ono znaczy, co ono mówi nam osobiście.

Słowo „poznać” w hebrajskim oryginale znaczy nie tylko poznanie, ale „połączenie, głęboki związek, jedność, wewnętrzna jedność z tym, kogo poznajemy i z tym, co poznajemy”.

3.Dlatego trzeci etap jest jeszcze poważniejszy – to otwieranie się na odgłos trąby Bożej, napełnianie się nim. Pozwólcie dotrzeć temu dźwiękowi do wnętrza waszej duszy i przeobrażać, przemieniać was w Boży obraz. To więcej niż po prostu rozumieć, że to głos Boga.

To jest coś więcej, niż tylko zrozumienie co ten głos oznacza. Ponieważ można wiedzieć, można ustalić, że słyszymy głos Boży i przejść obok. Możesz nawet zrozumieć do czego Bóg cię wzywa, możesz nawet zaakceptować to w swoim umyśle, ale nie poddać się temu. Jednak kiedy ta Boża muzyka dociera do twojego wnętrza, kiedy głos Boży napełnia cię i staje się dźwiękiem idącym z głębi twojego serca, wtedy twoja dusza przeobraża się w niebiański wizerunek Zbawiciela, wówczas zaczynasz żyć w Bogu, wtedy zaczynasz oddychać Bożą muzyką, wtedy Bóg staje się twoją pieśnią, jak jest napisane w Biblii, Bóg staje się twoją pieśnią, twoją muzyką, On staje się twoim oddechem i nie musisz się już męczyć tak jak dawniej, aby poddać się Jemu, ponieważ już nie możesz żyć oddzielnie od Niego.

4.To jest kolejny etap, naturalnie wypływający z trzeciego; czwarty etap poznania Bożego nawoływania, głosu trąby, wołającego każdego z nas, łączącego nas w jedno z naszym Mesjaszem, z naszym Pomazańcem. Nasz Mesjasz teraz tutaj objawia świętą rzeczywistość, świętą realność naszego niebiańskiego domu, dokąd prowadzi nas Oblubieniec. Nasz Umiłowany, nasz Król. I kiedy Bóg staje się twoją pieśnią, wtedy ty stajesz się Bożym instrumentem i wtedy ty sam możesz zacząć rozbrzmiewać dźwiękiem Bożej trąby.

Najpierw zbadaliśmy, co to znaczy rozpoznawać głos trąby od Pana kierowany do nas, a teraz to my stajemy się Bożą trąbą, uczymy się, jak oznajmiać przybliżanie się Mesjasza, dowiadujemy się, jak przekazywać dalej to, co stało sami otrzymaliśmy. Wtedy On, poprzez nas, z naszego wnętrza – trąbi z Nieba, aby każdy kto chce usłyszeć – usłyszał, aby każdy kto chce przyjąć – napełnił się, aby każdy wszedł w błogosławieństwo poznania głosu trąby. Ten głos może być bardzo głośny lub bardzo cichy. On może rozbrzmiewać tak, że tłumy będą oszołomione, a może brzmieć tak, że nikt oprócz ciebie nie usłyszy tego głosu, ale jeśli ty usłyszysz, to będzie kluczowy głos dla ciebie. I tak Israel Besht interpretował ten werset, który dzisiaj przeżywamy, nie mogę powiedzieć rozważamy – ale przeżywamy go teraz tutaj ,

Błogosławiony naród znający głos trąby (szofaru)! Chodzą w świetle Twojego oblicza, Panie!

Błogosławieni są ludzie, którzy nie tylko chodzą za bohaterami słyszącymi głos trąby, ale sami go słyszą, sami poznają Boga – wzywającego ich, i sami stają się Bożymi bohaterami. Ponieważ każdy, kto poznaje głos trąby Bożej, sam staje się wojownikiem miłości i Chwały Bożej i już nie może pozostawać na miejscu, nie może dłużej żyć dla siebie. Podnosi się i wychodzi z pustyni, bo wie, że Umiłowany podtrzymuje go.

Kiedy Boże dzieci stają się Bożymi bohaterami, wtedy stają się prawdziwym Bożym ludem. Kiedy każdy napełnia się Bożą łaską osobiście, kiedy każdy słyszy Bożą trąbę, niebiański  szofar, kiedy każdy doświadcza realności Bożego miłosierdzia – to taki lud jest rzeczywiście święty, to ludzie należący do Boga –to naród Bożych bohaterów, nawet jeśli świat widzi w nich słabeuszy, nawet jeśli świat ma ich za nic. Bóg gromadzi swoich bohaterów; Bóg umacnia swoich bohaterów.

Pan podnosi Swoich bohaterów, i każdy nawet najsłabszy, najbardziej zagubiony, najbardziej zastraszony w przeszłości, może zostać bohaterem Bożej wiary. Dlatego, że Bóg nie potrzebuje tych, którzy polegają na sobie, i na swoich dotychczasowych osiągnięciach. Bogu potrzebni są ci, którzy wyzbyli się swojej siły i nadziei, zostawili swoją pewność i dumę i pragną Bożej prawdy, pragną prawdy Świętego Izraela. Pragną wylania nieopisanej łaski z Niebiańskiego źródła wiecznej miłości. I oni otrzymują to, o co proszą, oni są nasyceni, szczęśliwi, wchodzą w błogosławieństwo i stają się zwycięskim ludem Bożym, i nikt ich nie zatrzyma i nikt ich nie pokona, nikt nie będzie w stanie zniewolić takiego narodu.

Для комментирования зарегистрируйтесь через соцсети:

Добавить комментарий


Защитный код
Обновить



© kemokiev.org –  сайт Киевской еврейской мессианской общины 2000-2017
При использовании материалов сайта гиперссылка на kemokiev.org обязательна
Мнение редакции может не совпадать с мнением авторов